پوریا کانتر 
پس از سال‌ها داستان‌های بی‌معنا و ناامیدکننده، کمپین جدیدترین نسخه Call of Duty توانسته است داستانی ارائه دهد که ارزش وقت شما را دارد.
این بررسی در حال حاضر در حال انجام است و در هفته جاری با بررسی نهایی و امتیاز خود که شامل نظرات ما درباره بخش چندنفره نیز خواهد بود، بازخواهیم گشت.
در بررسی سال گذشته‌ام از Call of Duty: Black Ops 7، آن را “به‌طرز خجالت‌آوری بد” توصیف کردم. حتی با وجود یک بخش چندنفره قابل قبول، کمپین به شدت ضعیف بود. جالب اینجاست که تقریباً سه سال پیش، واکنش مشابهی به Modern Warfare 3 (2023) داشتم. بنابراین با توجه به مأموریت‌های Open Combat، دیالوگ‌های وحشتناک و طراحی ضعیف مأموریت‌ها که هر دو بازی از خود نشان دادند، انتظار زیادی از تلاش امسال نداشتم. اما تعجب‌آور است که کمپین Modern Warfare 4 (2026) به طرز قابل توجهی از آن دو بهتر است.
این بازی از هرگونه گاز Crucible یا توهمات، قلاب‌های گرانشی، کنترل ذهن یا عوامل خواب‌آور و همچنین از غول‌های بزرگ و متن‌های بزرگ که به شما می‌گویند دست‌ها را هدف بگیرید، عاری است. این بازی به‌طور نسبی واقعی و قابل باور است و به عنوان پایانی بر خط داستانی کنونی، تمام تلاش خود را برای ارائه یک داستان به یاد ماندنی به کار می‌گیرد.
این بدان معنا نیست که این کمپین بی‌نقص است و تا زمانی که بخش DMZ و PvP رقابتی را امتحان نکنم، نمی‌توانم خرید آن را تنها به خاطر کمپین توصیه کنم. اما اگر به دنبال این هستید که این بازی واقعاً با دیگر بازی‌های بزرگ هم‌خوانی داشته باشد و بر اساس مأموریت‌های پرچم‌دار این ژانر، توجیهی برای منابع و هزینه‌های صرف شده در آن ارائه دهد، بدون شک این کمپین یک نقطه عطف است، حتی با وجود برخی مشکلات قابل توجه.
در حالی که برخی مأموریت‌ها به‌طرز واضحی ساده هستند، دیگر مأموریت‌ها با ترکیب شخصیت‌ها و استفاده از سلاح‌های مختلف در یک حمله به پایگاه هوایی، تنوع خوبی را ارائه می‌دهند. داستان کمپین در سال‌ها پس از Modern Warfare 3 (2023) آغاز می‌شود و کاپیتان جان پرایس به دنبال انتقام از ماکاروف و تهدیدی عمیق‌تر به نام آرچر (با بازی مads Mikkelsen) می‌باشد. کمپین با ورود گروه دریایی سیرا-1 به شهر حاجین در یک گشت‌زنی روتین آغاز می‌شود و آن‌ها به سادگی در حال خرید مایحتاج هستند. اما وقتی که چراغ‌ها خاموش می‌شوند، بمب‌ها سقوط می‌کنند و آن‌ها باید به استادیوم نزدیک برسند.
این بازی به‌طور کلی از هرگونه ترفندهای غیرضروری دوری می‌کند و احساس واقعی‌تری از جنگ را به بازیکن منتقل می‌کند. در ادامه، داستان به سمت چالش‌های جدید و همکاری‌های غیرمعمول پیش می‌رود که باعث می‌شود تجربه‌ای جذاب و متنوع ایجاد شود.
در نهایت، Call of Duty: Modern Warfare 4 (2026) با وجود مشکلاتش، یک تجربه لذت‌بخش و مناسب برای این سری است. این بازی به‌طرز غیرقابل انکاری افراطی است، اما این کار را با حسی از احتیاط انجام می‌دهد که هم تعجب‌آور و هم خوشایند است. با وجود اینکه کمپین نسبتاً کوتاه است، اما از نظر کیفیت و داستان، از هر دو بازی Modern Warfare 3 (2023) و Black Ops 7 بهتر است.
